image descriprion
image descriprion
image descriprion
image descriprion
image descriprion
image descriprion
image descriprion
Φύση Βουνά Λίμνες

Φαράγγια

Το φαράγγι του Σκεπασμένου στο Βελβεντό

Οργιώδης βλάστηση, από αυτήν που αντικρίζεις όλη μέρα στα Πιέρια. Ενα φαράγγι με θεόρατα πλατάνια και ένα ορμητικό ρέμα, της Λάφιστας, από αυτά που κυλούν συνεχώς απ’ τα Πιέρια για να χυθούν στη λίμνη Πολυφύτου.
Είναι το φαράγγι του Σκεπασμένου και οι ομώνυμοι καταρράκτες, και οι ντόπιοι μπορούν να σου αφηγούνται με τις ώρες ιστορίες γι’ αυτό και τα παιδικά τους ή όχι χρόνια!

Η πλούσια λαϊκή φαντασία έδωσε ζωή και υπόσταση στις Ξουθιές, τις ξανθόμαλλες λευκοντυμένες νεράιδες -Μούσες- που λούζονταν στα κρυστάλλινα νερά του φαραγγιού τις φεγγαρόλουστες νύχτες και χόρευαν κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια. Μόλις ξημέρωνε κρύβονταν για να εμφανιστούν και πάλι την επόμενη μέρα. Μάλιστα λένε πως τα βράδια με φεγγάρι το βουνό αντηχούσε από τις χαρούμενες φωνές τους.
Εκεί υπάρχει διαμορφωμένος χώρος αναψυχής με κιόσκια.
Ωραιότατη η θέα στον διπλό καταρράκτη, μα ακολούθησε το σύντομο μονοπάτι ως την κοίτη του ρέματος και κάνε… την επόμενη κίνηση ανάλογα με την εποχή και το θάρρος σου.

Κολύμπι στη λιμνούλα, ραπέλ ή κι άλλη πεζοπορία προς τα Πιέρια μπας και ανακαλύψεις και τους υπόλοιπους… δέκα καταρράκτες;

Το φαράγγι των Σερβίων

ΣταΝότια της πόλης των Σερβίων, εκβάλλει το ρέμα «Πλατανούλα» και σχηματίζει μικρό, αλλά αξιόλογο φαράγγι, με εντυπωσιακές βραχώδεις εξάρσεις στα πρανή του. Η βλάστηση είναι περιορισμένη, διαθέτοντας μικρές ομάδες σκληρόφυλλων θάμνων πρίνου και οξύκεδου, καθώς και φυλλοβόλων θάμνων γαύρου, οστριάς και χασμόφυτων. Στο λόφο, δεξιά του φαραγγιού, υπάρχουν τα ερείπια βυζαντινού κάστρου, που έχουν κατά το μεγαλύτερο μέρος καλυφθεί με τεχνητό δάσος τραχείας πεύκης. Ένα μονοπάτι ξεκινά από τη νότια παρυφή των Σερβίων, μπαίνει στο δεξιό πρανές του φαραγγιού, το διασχίζει και βγαίνει στο νοτιότερο σημείο του φαραγγιού. Από εκεί μπορεί κανείς να επιστρέψει πάλι από πλακόστρωτο μονοπάτι, διαμέσου του κάστρου και του λόφου με το δάσος, έχοντας μία πανοραμική εικόνα των Σερβίων και της κοιλάδας του Αλιάκμονα.

Το μήκος του φαραγγιού πλησιάζει τα 3χιλιόμετρα και το μέγιστο ύψος του υπερβαίνει τα 200 μέτρα. Η είσοδος είναι το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, μια παλιά βυζαντινή βασιλική εκκλησία του 15ου αιώνα.

Οι εκπληκτικοί γεωλογικοί σχηματισμοί, η χλωρίδα και η πανίδα, καθώς και τα ζωόμορφα και ανθρωπόμορφα βράχια, συνθέτουν μια μοναδική αγριότητα και μεγαλοπρέπεια, καθιστώντας το φαράγγι των Σερβίων ένα από τα εντυπωσιακότερα στην Ελλάδα.

Θρύλοι και παραδόσεις ξεπηδούν από το άγριο τοπίο του Μεγάλου Φαραγγιού: «Όσοι το διασχίσουν γίνονται πιο όμορφοι και πιο γοητευτικοί», λέει η παράδοση. Επίσης επιβάλλεται να το περάσουν οι ερωτευμένοι, για να πάρουν θετική απάντηση στην πρόταση γάμου που θα κάνουν στο ταίρι τους, όπως συνέβη με το Βασιλιά της Ηπείρου Μιχαήλ Β’ και τη Σερβιώτισσα Βασίλισσα και Μοναχή Θεοδώρα, το 1230 μ.Χ.

To Φαράγγι του Προσηλίου – Σερβίων ή Πόρτες

«Χάβο» αποκαλούν οι κάτοικοι του Προσήλιου το φαράγγι στην περιοχή Πόρτες. To Χάβος από το αρχαίο Χάος ή Χαβούζα σήμερα. Οι Πόρτες είναι φυσική είσοδος για την Μακεδονία από την Θεσσαλία. Εκεί διαδραματίστηκαν σφοδρές μάχες κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, που με την θετική τους έκβαση άνοιξαν σταδιακά την οριστική απελευθέρωση ολόκληρης της Μακεδονίας το 1912-1913. Η μεγάλη και άξια λόγου διαφορά με άλλα φαράγγια είναι ότι στο μεγαλύτερο μήκος του είναι φαρδύ στην βάση του (30-40 μ περίπου), στενό στο μέσο του ύψους του (1-3μ) και στο πάνω χείλος του (10μ.) περίπου). Το μήκος του είναι 1000 μ. Στο μέσο περίπου του φαραγγιού σε ύψος 20 μ. περίπου υπάρχει μεγάλος βράχος που ενώνει τις όχθες του και σχηματίζει φυσική γέφυρα απ’ όπου περνούσαν οι ντόπιοι για τις δουλειές τους. Τον σχηματισμό αυτό οι ντόπιοι τον ονομάζουν «ανταμωμένη πέτρα». Σε συνδυασμό με το μεγάλο του ύψος του (πάνω από 120 μ.) το κάνει σχεδόν σκοτεινό σε ένα μεγάλο του τμήμα, με ελάχιστο φωτισμό να φτάνει στη βάση του Εντύπωση προκαλούν τα δύο ξεχασμένα παλιά πολυβολεία που μαζί με το Ηρώο θυμίζουν την σημαντική γεωστρατηγική θέση της περιοχής. Σημαντικά είναι τα πετρώματα και τα ορυκτά που συναντά κάποιος στον Χάβο και στην γύρω περιοχή του. Στο τέλος του φαραγγιού βρίσκεται ένα ορυχείο λευκόλιθου (υλικό για κατασκευή πορσελάνης). Τα πετρώματα του φαραγγιού είναι ασβεστολιθικά, πράγμα που δικαιολογεί τις πολλές ασβεσταριές που υπάρχουν κοντά στον χάβο. Πλούσια σε λιγνίτη είναι και η περιοχή δίπλα στο φαράγγι.

Το φαράγγι του Τριγωνικού ή της Κατερίνης

Το φαράγγι ξεκινά από το χωριό Μεταξά μέχρι το Ρύμνιο. Ονομάζεται φαράγγι Τριγωνικού γιατί το μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο Τριγωνικό. Ονομάζεται και φαράγγι της Κατερίνης γιατί σ΄ αυτό το Φαράγγι σκοτώθηκε πολύ παλιά, κάποια Κατερίνα. Το «φαράγγι της Κατερίνης» ξεπερνά τα 8 χιλ. και είναι εύκολο στη διάβαση. Το νερό κυλάει ορμητικά σχεδόν όλες τις εποχές. Κατά μήκος του φαραγγιού συναντούμε εκκλησάκια, λιμνούλες, καλντερίμια, παλιούς νερόμυλους, τοξωτό γεφύρι κ.α.

Το φαράγγι του Αλιάκμονα στην Ελάτη

Η φύση που περιβάλλει την Ελάτη είναι αφοπλιστική. Εδώ ο επισκέπτης μπορεί να κάνει αξέχαστες πεζοπορίες, ποδηλασία και εντουράδα στην πανέμορφη Μπουνάσια ένα βουνό με τεράστια οικολογική αξία λόγω της μεγάλης  ποικιλίας των δασικών ειδών με κυρίαρχα τα έλατα και τις βελανιδιές. Μνημεία της φύσης είναι το μικρό φαράγγι στην περιοχή του Λογγά και το μεγάλο φαράγγι του Αλιάκμονα.

Πιο κάτω από το μοναστήρι της Ζάμπορδας κοντά στα Στενά της Λαριούς  υψώθηκε ένα μεγάλο χωμάτινο φράγμα ύψους 130 μέτρων και έφραξε τον Αλιάκμονα.  Έχει όγκο 8 εκατομμύρια κυβικά και δημιουργήθηκε τεχνητή λίμνη πεντακοσίων εκατομμυρίων κυβικών με ωφέλιμο όγκο 400 εκατομμυρίων κυβικών. Τα νερά της τεχνητής λίμνης καλύπτουν το φαράγγι της Ζάμπορδας.
Το Κόκκινο φαράγγι

Το κόκκινο φαράγγι του Αλιάκμονα, στο χωριό Φρούριο ο Αλιάκμονας Β όπως είναι γνωστός στους φίλους του καγιάκ και του ράφτινγκ, ήταν ένα απ’ τα μόλις τρία τμήματα του κατά τ’ άλλα μεγαλύτερου ποταμού στην Ελλάδα, με ενδιαφέροντα «άγρια νερά» και μακράν το πιο εντυπωσιακό και τεχνικά δύσκολο. Ήταν επίσης ένα απ’ τα ελάχιστα ποτάμια μεγάλου όγκου, που διέθεται και φαράγγι με τεχνικές δυσκολίες, συνδιάζοντάς τες με μια μοναδικής ομορφιάς και σπανιότητας φύση, οπότε η απώλεια στο χώρο των ποταμών είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Η σήραγγα εκτροπής κλείστηκε και το ποτάμι, παγιδευμένο από το 100 μέτρων ύψους φράγμα, άρχισε να σχηματίζει την τεχνητή λίμνη που πλέον θα ονομάζεται Λίμνη Ιλαρίωνος, από το όνομα της μονής που βρίσκεται στην περιοχή του φράγματος.

Το περήφανο ζωντανό ποτάμι που έτρεχε μέσα σ’ αυτό το φαράγγι, πέθανε, ζήτω η ήσυχη γαλήνια λίμνη! Αντίο φίλε Αλιάκμονα.