image descriprion
image descriprion
image descriprion
Ορεινός πλούτος

Πιέρια

Τα Πιέρια αποτελούν το φυσικό σύνορο ανάμεσα στους νομούς Πιερίας, Κοζάνης και Πιερίας, Ημαθίας.

Η ψηλότερη κορυφή των Πιερίων είναι το Φλάμπουρο (=μυτερή πολεμική σημαία) με υψόμετρο 2194 μ.

Ακολουθούν η Τούρλα (=στρογγυλό ύψωμα) με υψόμετρο 2104 μ, η Αβδέλλα με υψόμετρο 2050 μ, ο Αρβανίτης με υψόμετρο 2023 μ, το Λαπούσι με υψόμετρο 2009 μ, η Πλάκα με υψόμετρο 1938 μ, το Κτένι με υψόμετρο 1791 μ, οι Πέντε Πύργοι με υψόμετρο 1710 μ., η Κρύα Βρύση με υψόμετρο 1611 μ., η γραμμένη Οξιά με υψόμετρο 1584 μ.

Τα Πιέρια όρη είναι ίσως από τα πιο προσιτά της πατρίδας μας. Η πρόσβαση  γίνεται από όλες τις πλευρές τους και μπορείς πάνω στις πλαγιές και στις κορυφές του να αναπτύξεις πάσης φύσεως δραστηριότητες. Για αυτό το λόγο έχει αυξηθεί ο αριθμός επίσκεψης των ορειβατών, αλλά και απλών επισκεπτών.

Τα Πιέρια έχουν πλούσια βλάστηση και αφθονία του υγρού στοιχείου.Η συνολική έκταση τους είναι 750000 στρέμματα.Ο δήμος Σερβίων – Βελβεντού και οι οικισμοί του βρίσκονται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του ορεινού όγκου.Τα Πιέρια διαθέτουν ένα πλούσιο δασικό, οδικό δίκτυο.Από ‘δω διαπερνά το Ε4 διεθνές μονοπάτι, κατάλληλο για πεζοπορία και ορειβασία.Το κλίμα στα Πιέρια είναι ομοιογενές.Οι κλιματικές συνθήκες της περιοχής εν γένει,λόγω θέσης και υψοόμετρου, είναι ευνοϊκές για τη διαβίωση των ανθρώπων και την ανάπτυξη δασικής βλάστησης.

Ιστορικά στοιχεία: Τα Πιέρια ήταν σύμφωνα με το μύθο ήταν καταφύγιο των Μουσών,εκείνων που πήραν το όνομα του ορεινού όγκου,των Πιερίδων. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτέλεσαν χώρο καταφυγής των κλεφταρματολών.

ΔΑΣΙΚΗ ΒΛΑΣΤΗΣΗ

Τα δάση αποτελούν την κυριότερη μορφή χρήσεως γης στα Πιέρια: καταλαμβάνουν περίπου 390.000 στρεμ., ήτοι 53% της όλης έκτασης.

Οι δυτικές πλαγιές των Πιερίων, που φιλοξενούν τους γραφικούς οικισμούς του Δήμου Σερβίων – Βελβεντού, είναι κατάφυτες από πεύκα και έλατα (αλπική ζώνη), οξυά και δρυ, πουρνάρια γάβρο, κέδρο, Λεύκες κ.α… Φυτογεωγραφικά η περιοχή ανήκει στη διάπλαση των κωνοφόρων ( CONISILVAE ) και περιλαμβάνει τις φυτοκοινωνικές ενώσεις PINETUM NIGRAE (ΜΑΥΡΗ ΠΕΥΚΗ), PINETUM SILVESTRAE (ΔΑΣΙΚΗ ΠΕΥΚΗ) κι ένα μικρό μέρος του Δ.Τ. 11 (του Δ.Σ. Καταφυγίου-Βελβεντού), τη διάπλαση των φυλλοβόλων πλατύφυλλων, με τη φυτοκοινωνική ένωση της δρυός. Η πεύκη, ως είδος που αναγεννάται ευκολότερα σε μεγάλες ασκεπείς εκτάσεις (τις οποίες δημιούργησαν οι πυρκαγιές) κατόρθωσε να επιβληθεί στο χώρο. Επιπλέον διαπιστώνεται είσοδος και εγκατάσταση της υβριδογενούς ελάτης ( ABIES BORISSII REGIS ) στις ενώσεις PINETUM NIGRAE & PINETUM SILVESTRAE , η οποία, με μορφή αμιγών συστάδων (περιοχή Καθαρόλακα, Κοπάνες), συνδενδρίων, λοχμών ή ατόμων άρχισε να εξαπλώνεται ραγδαία. Η εμφάνιση της Ελάτης σε πάρα πολλές θέσεις των Δ.Σ. μας βεβαιώνει ότι βρισκόμαστε στην απαρχή εξελικτικής φάσεως διαδοχής και στις δυο φυτοκοινωνικές ενώσεις της PINUS , της ένωσης ΚΛΙΜΑΞ ABIETUM . Τέλος, πρέπει να αναφερθεί η μίξη των φυτοκοινονικών ενώσεων πεύκης, δρυός, γαύρου, οστριάς κλπ …

ΧΛΩΡΙΔΑ

Χαρακτηριστικά της πλούσιας χλωρίδας των Πιερίων είναι τα φυλλοβόλα δάση οξιάς, δρυός, καστανιάς, πεύκου και ελάτης. Πλατάνια, σφενδάμια και λυγαριές σχηματίζουν μοναδικά άλση στις όχθες των χειμάρρων του βουνού. Φύονται επίσης όλα τα συνηθισμένα είδη χλωρίδας του γειτονικού Ολύμπου. Ροζ ανεμώνες, σαλέπι, άγρια γαρύφαλλα και αγριοφράουλες είναι ορισμένα από τα σπάνια είδη χλωρίδας των Πιερίων.

ΠΑΝΙΔΑ

Η πανίδα στα Πιέρια Όρη αποτελείται κυρίως από αλεπούδες, κουνάβια, λύκους, σκίουρους, αγριογούρουνα, ζαρκάδια, λαγούς, μικρά αρπακτικά πουλιά, πέρδικες, ορτύκια, φασιανοί και άλλα πτηνά. Υπάρχουν βέβαια και μαρτυρίες για αγριόγατο λύγκα, το αιλουροειδές της Ευρώπης. Επίσης υπάρχουν ερπετά, όπως φίδια, χελώνες, σαύρες, καθώς και γρύλοι, τζίτζικες, πεταλούδες και άλλα έντομα.